In elke spirituele traditie is ”leven in het Nu” een weg naar vrijheid en geluk. Een van de belangrijkste aspecten die ons weghouden uit het Nu is het  ik ofwel ego.
Het ik omvat al je verlangens, behoeften, wensen, gedachten, emoties en overtuigingen.
Veel ik betekent veel gedachten en dat is de oorzaak van veel problemen.
Vaak gaan de gedachten over wat je graag wilt of juist helemaal niet wilt. Over iets waar je naar verlangt of graag wilt bereiken of juist over een gebeurtenis die helemaal niet fijn voor je was. Gedachten spelen zich meestal af tussen hoop en vrees.
Door het ik te verminderen worden je problemen kleiner.
In veel tradities wordt gezegd dat je pas kunt voelen wie je werkelijk bent als je je ego of je ik los kunt laten.
Dat is heel intrigerend. Blijkbaar kennen we onszelf dus niet echt en is er iets heel belangrijks te ontdekken.
Normaal gesproken zitten we meestal in onze gedachten. Stel dat je deze gedachten naar de achtergrond kunt verschuiven. In dat geval kan er meer aandacht zijn voor wat er in het moment gebeurt. Je kunt de geluiden om je heen beter waarnemen, je hebt meer oog voor de details van de omgeving, je kunt je lichaam beter voelen.

Met minder gedachten ben je meer aanwezig in het Nu. Je hoeft dan eigenlijk alleen maar op te letten wat er gebeurt.
Als je hier mee oefent kun je misschien ook een subtiele energie in je lichaam voelen. Een warmte of trilling, vibratie.
Terwijl je zo aan het waarnemen bent, neem je dat allemaal ergens mee waar. Je kunt bijvoorbeeld iets voelen en je kunt tegelijk naar dat gevoel kijken, je er bewust van worden.

Je hebt dus iets in  jezelf dat waarneemt, een waarnemer, en er zijn de dingen die waargenomen worden (gevoelens, geluiden, geuren, beelden).  
Die waarnemer kun je nergens in of buiten je lichaam traceren, het heeft geen vorm, geen inhoud en je kunt het niet vasthouden.
Volgens Eckhart Tolle kun je die waarnemer voorstellen als een soort veld, een veld van aanwezigheid, een veld van aandacht, een veld van bewustzijn. Als je dus ergens je aandacht op richt en dat doe je met dat veld. Dit veld kun je heel klein maken, je kunt met je bewustzijn in het kleinste puntje van je teen gaan zitten. Maar je kunt het ook oneindig groot maken. Je kunt met je aandacht naar de maan of verder.

Dit veld van bewustzijn omvat een enorme hoeveelheid energie. Het is er altijd, ergens op de achtergrond van je bestaan. Maar de meeste mensen zijn zich er niet van bewust. Je kunt dit veld van aanwezigheid vergelijken met een lamp die de dingen in jouw wereld verlicht. Alles in jezelf kun je ermee in het licht zetten.
Normaal valt die lamp niet op omdat je gedachten alle kanten uitflitsen.
Pas als je je richt op de dingen onder de lamp kun je ook bewust worden van de lamp. En die lamp is uiteindelijk je werkelijke zelf. Een bron van energie.

Ik kreeg eens een beeld tijdens een meditatie. Ik zag een cirkel van stenen in de natuur en vanuit kwamen golven van licht die van binnen naar buiten over de stenen heenstroomden. De stenen kun je vergelijken met je ego. Nuttig om een grens aan te geven zodat je weet waar je begint en ophoudt, maar verder niet van wezenlijk belang. De essentie van mijzelf waren de golven van licht.
Als het ik verdwijnt, krijgt de lamp kans om te gaan schijnen en ontstaat er licht van binnen. Dan wordt je als persoon steeds mooier. Je gaat meer stralen, van binnen naar buiten. Je hebt dan de buitenwereld minder nodig om je gelukkig te voelen.

De beste methode om het ik kwijt te raken is om liefde te voelen.
Stel dat je een sterk gevoel van liefde hebt, een enorm gevoel van liefde, dan staat het ik niet meer zo op de voorgrond. Op dat moment voel je ook jezelf. Daarom is liefde zo belangrijk.
Het hoeft niet alleen liefde te zijn voor een partner maar het gaat ook om liefde voor het leven, liefde voor een bloem, een vogel, je vriendin, je kind, de zon, de regen, de wolken in de lucht. Een liefde die geen eisen stelt, maar accepteert, het leven neemt zoals het komt.

Ik hoop dat 2007 een jaar wordt waarin steeds meer mensen zich bewust worden van wie ze werkelijk zijn en steeds meer contact krijgen met die bron van onvoorwaardelijke liefde.
Met hartelijke groet,  Petra van Selm