Wat wij in de lagere dimensionale werelden van ons denken waarnemen berust op illusies, althans het is nog niet rijp om hieraan kwaliteiten toe te kennen! Het zijn de vele kleingelovigen die dit in voortduring doen. Onder kleingelovigen verstaan wij emotioneel afhankelijke zielen, zie ook de artikelen zie ook de artikelen Emotie of een Zuiver Gevoel en Spiritualiteit - Religie - Geloven. Door het mentaal - emotionele veld van bewustzijn los te laten, maakt dit ons tot ware gelovigen, dat in en door alle tijden en ruimte heen haar werk doet. Vele heiligen die door de kerk heilig zijn verklaard waren dit niet en zijn voor een groot deel ook weer van deze lijst afgehaald. Als er een wonder geschiedt dan denken mensen al gauw dat dit met de heilige toestand van een ziel van doen heeft.

Wonderen bestaan niet
Wonderen bestaan niet, wel hogere vormen van bewustzijn dan wel ZIJN. Het zijn die verschijnselen die wij door ons bewustzijn vaak nog niet begrijpen. Het is als bij een goochelaar, we zien iets wat er niet en wel is, maar begrijpen dit niet. Laten wij dan ook dit fenomeen onderzoeken en ons nimmer hier afhankelijk van maken, dit zal ons brengen naar een werkelijk gelovend dan wel onderzoekende geest. Buiten onze mentale kennis dienen wij vragen over wat is een wonder of wat is een verschijning ondergeschikt te maken aan onze intuïtie, de hele of wel heilige geest. Vele zielen op aarden zijn een zuiver kanaal en beschikken over de mogelijkheid via bijvoorbeeld een channeling informatie te krijgen uit hogere dimensionale werelden dan wel Lichtbronnen. Dit is een verbinding vanuit ons tijdelijke in deze hogere dimensie dan wel hemel. In de 'Openbaring van Paulus', zoals beschreven in de Nag Hammadigeschriften (NHC V.2). Dit deel is o.a. uit de Bijbel weggelaten, maar bij Nag Hammadi teruggevonden lezen wij dat een van de apostelen een blik heeft mogen werpen in de 7e hemel of wel de 7e dimensionale sfeer. Zie dit als een belofte, een ondersteuning op de weg die wij hier op aarde hebben te gaan.

De geest is de scheppende werkzame vormkracht van de ziel; het is de kracht die het werkt verricht dan wel beweging brengt door eigen kracht. De geest maakt op die wijze met behulp van de geestelijke vermogens haar geestelijke ontwikkeling door in hereniging met de Algeest, de bron waar alle leven uit is ontstaan. Deze is als kern in onze ziel gelijk een binnenzee aanwezig. Je zou hierom de geest als het hart van de ziel kunnen zien. Een actieve geest straalt haar geest dan wel Licht om zich heen, het is het krachtveld dat wij als aura waarnemen. De ziel en geest kunnen ervaren worden als een ruimtelijk krachtveld die in ons huist en haar verbinding heeft met de aura. We spreken bij een zeer sterke geestuitstraling (aura) dan wel over een groot charisma. Wij ervaren deze aura als we spreken over 'wat een mooie ziel' of 'wat voelt deze mens goed dan wel slecht aan'. Wij nemen deze uitstraling zelfs op afstand waar, daar energie niet gebonden is aan onze lagere dimensies van ons bestaan. Dit verklaart dan ook het genezen op afstand zoals kleurentherapie op afstand gegeven kan worden. Het leven is een voortschrijdend bewustwordingsproces is.

Een geestgedaante kan moleculen vasthouden
De menselijke vorm en haar denken komt voort uit de ontwikkeling van de ziel door het toenemen van het geestesvermogen in samenwerking daarmee. Dit verklaart dan ook de grote verschillen die wij zien in de voor ons zichtbare wereld, maar ook daarbuiten die wij in een getrapte ontwikkeling waarnemen. Onze geestgedaante is hierom hetgeen wat buitenstoffelijk blijft bestaan en herkenbaar blijft. Dit maakt dat wij aan het einde van de tunnel, als wij overlijden, onze dierbaren mede herkennen. De vorm van de geestgedaanten zijn de eigenschappen van de geestelijke vermogens die hierin tot uitdrukking komen. Deze geestgedaante kan moleculen dan wel stof vasthouden, waardoor deze in de stoffelijke wereld zichtbaar wordt, dit verklaard de wonderbaarlijke verschijningen. Dit geeft ook de zwakke beelden die mensen speciaal gevoelige kinderen zien van aartsgebonden entiteiten. Ons fysieke lichaam is het omhulsel van de geest en behoort tot de tijdelijke stoffelijke wereld en is hierom afhankelijk van de invloeden hiervan. Je kunt het vergelijken met je kleren, als je deze uitdoet voel je direct vrijer. Dit wordt ook bij de overgang naar een hogere dimensionale staat als een bevrijding ervaren. Synchroon hieraan is ons begrip, dat altijd vanuit een hoger dan wel breder perspectief dan wel eigen ervaren komt.

Het woord lichaam (likhamo) is samengesteld uit twee woorden, namelijk lijkhaam: lijk (dood) en haam (omhulsel). Zie het lichaam als een aantal organen die je als werktuigen helpen om in de stof vorm te geven aan hetgeen je bewust dient te worden. Je gebruikt deze dan ook om ervaringen op te doen met de stoffelijke wereld in de omgang met de gehele natuur, waaronder de mens als hoogste trap van deze ontwikkeling binnen het stoffelijke bestaan is. We worden via onze handen en voeten mondiger en dus bewuster, ofwel: "Gaat heen en vermenigvuldigt u". Dit heeft in de eerst plaats te maken met het vermenigvuldigen van ons bewustzijn. Elke kinderwens is dan ook een verlangen naar nieuwe ervaring en dus karma. Belangrijk is dan ook dat wij onze geest de kans geven haar werk te doen, laten inwerken op je omgeving door je uitspraken en handelingen. Dit geeft in haar reflectie de mogelijkheid onze medemens mee te trekken naar meer inzicht. Dit als goed of kwaad te ervaren geeft de impuls aan ons dualistische dan wel stoffelijke herscheppende vermogen.

Een Hemel op Aarde als wij onszelf ontwikkelen
De mensheid leeft voor het grootste deel nog in de verdichte driedimensionale wereld en zit hierdoor gevangen aan zijn eigen gedachten en die van anderen als hij zich hier afhankelijk van maakt. Het is juist deze wereld die zich zo druk maakt over verschijningen, gebeurtenissen die met een hoger weten een plausibele verklaring krijgt. Het is een utopie wanneer wij denken dat een Hemel kan ontstaan door regels, een opgelegd pandoor. Liefde werkt zo niet maar kent zijn vele woningen, zo dit ook in de bijbel te lezen is. Een Hemel op aarde ontstaat pas daar waar wij ons zelf hebben leren toestaan ons zelf te ontwikkelen. Al die blinde schalen of vlekken van ons intellectuele denken hebben afgenomen en weer worden als kinderen, weer intuïtief bewust worden. De mens leeft dan ook alleen voor zich (het) ZELF en dat is iets anders dan voor zijn ego, die de echo van zijn/haar eigen beleven is.

De enige verandering die werkelijk zoden aan de dijk zet is onze innerlijke verandering waar alle godsdiensten over spreken, maar zeer weinige aan werken. Velen zijn geroepen maar weinige zijn uitverkoren is dan ook de uitdaging om hier een begin mee te maken. Laat dan ook het werk het werk doen of wel 'lets go and let God go!

Innerlijk te schouwen
Alle verschijningen die plaats vinden, zijn sterke projecties van de persoon in kwestie of personen in kwestie die zich hier op hebben afgestemd. Alle trillingen zijn voelbaar en zichtbaar op die momenten dat je er voor open staat. De mystieke benadering die de mens hieraan geeft zijn inherent aan cultuur en religie. Vaak is het een gematerialiseerde verschijningsvorm van een entiteit die zich kenbaar wil maken aan de menigte. Alles wat we zien is daar, maar de wijze waarop we dit interpreteren is afhankelijk van ons eigen kader en staat van bewustzijn. De zwaarte die mensen geven aan een mystieke verschijning is een vorm van het plaatsen van de eigen verantwoordelijkheid buiten henzelf. Door te leren innerlijk te schouwen, zal de behoefte om geestesverschijningen te zien doen verminderen. Blijf trouw aan je Zelf, dan zul jij je nimmer afhankelijk maken van een verschijning, maar stijg je uit boven de schijn van ons bestaan. Het is de involutie die de afdaling in de vaste stof mogelijk maakt, de evolutie is altijd een opoffering! Zie met betrekking tot dit het artikel 'Verhouding tussen Geest - Ziel en Lichaam'.

De weg naar verlichting vindt uitsluitend plaats in jezelf
Een vraag bijvoorbeeld over het fenomeen dan wel verschijning van de Moeder van alle Volkeren te Amsterdam kan het volgende gezegd worden: De mens tracht nog altijd een beeltenis te vormen van een godspersoon en of dit nu God zelf is of een Maria of een Jezus Christus. Er wordt nog altijd getracht een beeltenis te scheppen van God of deze personen. Deze beeltenis probeert men te aanbidden en hoger te plaatsen dan het Licht in hen dan wel de mens zelf. Het zou goed zijn als wij hiermee zouden ophouden. Het is niet nodig een beeld te scheppen van iets dat hoger is, immers de weg van ieder mens is de weg naar verlichting en die vindt uitsluitend plaats in jezelf.

Natuurlijk is het goed om te verbroederen en als broeders en zusters bij elkaar te komen in een ruimte waar men de Liefde voorstaat, maar om een beeltenis of een verschijning te volgen als zijnde als de waarheid en de verlichting zelf, daar kunnen wij niet op voorstaan. Het is nog altijd de verantwoordelijkheid die je als mens zelf hebt om dit te voelen in jezelf en daar een vorm aan te geven. Dit is geheel iets anders dan een verbroedering door alle volkeren samen te brengen. Zie een verschijning dan ook als een uiting van mensen om te aanbidden en i.p.v. dat zij het buiten zichzelf zoeken zouden zij het in zichzelf dienen te zoeken. Het zijn die inbeeldingen, die de schijnwereld waarin geleefd wordt, kleur moeten worden geven, daar het aan eigen creativiteit ontbreekt. Zonder ontbeelden is het niet mogelijk om tot een echte verbeelding en haar verbinding te komen. Een niet juiste verbinding geeft geruis, waardoor het echte beeld niet kan doorkomen en waardoor wij de ander en onszelf misleiden en in afzondering blijven leven en echte groei uitblijft.