Wat is nu een echt vakantie gevoel? En hoe voelt het om werkelijk uitgerust te zijn en een complete rust te ervaren in een oase van acceptatie? Willen we niet allemaal in verbinding met gelijkgestemden in Liefde en vertrouwdheid zijn? Willen wij niet allemaal een lichtheid ervaren, niets te hoeven en van alle gemakken voorzien zijn? Waarom laten wij deze oase van acceptatie dan toch verstoren en wat ligt hier aan ten grondslag? De vakantie is maar al te vaak een periode van beproevingen omdat er juist veel van ons gevraagd wordt. Eigenlijk, vraagt een vakantie naar een ver en warm oord grote inspanningen.

Toch getroosten wij ons deze moeite allemaal onder het motto dat wij er eens helemaal uit willen zijn en om eens goed uit te rusten. Maar wat voor rust krijgen wij dan? Worden wij tijdens deze periode niet voor vele keuzemogelijkheden gesteld? Mocht je voor keuzes geplaatst worden, vraag je dan af of het wel iets aan je geluk toevoegt. Vakantie dient toch geen 'tour de force' te zijn van veel gesjouw, uren in een auto, bus of vliegtuig. In files verblijven, uren te moeten wachten op vertrek of op een aansluiting. Voorbereidingen, omschakelingen en wennen aan nieuwe omstandigheden zouden ons niet moeten irriteren of nog erger ons ziek moeten maken. Vakantie is toch iets vreugdevols!

Waarom zouden we naar verre plekken reizen als je de meest heerlijke plek in jezelf kunt vinden. De onrust in ons zullen we echt niet oplossen door hiervoor weg te lopen en hier verre reizen voor te maken. Worden we niet gelokt door allerlei aanbiedingen met opgepoetste teksten en zinderende foto's van prachtige vakantiebestemmingen waarin alles mooier wordt voorgesteld dan het is? Het zoeken naar de meeste geschikte vakantiebestemming zal ons al snel een gevoel van verlangen geven. Vermijdt dan ook een teveel aan begripsmatig nadenken voordat dit de overhand krijgt. Weet dat wat op je afkomt jou de kans geeft dichter of verder van je Zelf te geraken. Rust en geluk is een onpersoonlijke toestand van gewaarwording, waardoor kiezen geen probleem meer is. Mocht je toch onverhoopt voor een keuze geplaatst worden en kun je niet kiezen uit het overgrote aanbod van vakantiebestemmingen? Vraag je dan af, of je al dat moois en dus die vakantie wel nodig hebt om echt uitgerust te geraken na een jaar van inspanning. Als je heel eerlijk bent, zul je tot de conclusie komen dat dit niet het geval is.

Wat nu als een bepaalde situatie tijdens de vakantie tegenvalt? Wat is het wat je voelt en hoe uit je dat? Het is zo binnen zo buiten. Dus is er rust van binnen, waarom zou je dan rust zoeken op ver afgelegen plekken? Waarom aan je Zelf voorbij gaan als dit Zelf je in voortduring uitnodigt tot rust te komen? Het leven is een aaneenschakeling van ervaringen en wij zijn de scheppers van ons eigen leven. Alles wat we dus zaaien, zullen we ook weer oogsten. Belangrijker is om in dit leven de tijd en de rust voor jezelf te nemen. Niet af en toe, of slechts gedurende een aantal weken per jaar, maar gewoon elke dag weer rustpunten creëren voor jezelf om weer in je centrum te komen en de harmonie met alles en iedereen te ervaren. Dit zijn momenten die heel belangrijk zijn voor een goed functioneren. Waarom zou jij je enkel en alleen kunnen ontspannen gedurende een korte periode in een jaar? Is het niet zo dat alle hectiek voor en na deze periode gewoon doorgaan. Is het niet zo, dat zeer veel mensen klachten over onrust en spanning hebben als ze weer moeten gaan werken, als het gewone leven weer begint? Zijn niet alle weldadige invloeden van een kort verblijf elders in een vloek en een zucht weer verdwenen?

Het leven is een aaneenschakeling van momenten. Probeer heer en meester te zijn en te blijven over de ontspannende momenten die elke dag in zich heeft. Ontspanning kan in hele kleine dingen zitten en wil niet zeggen dat je uitgebreid moet gaan mediteren of anderszins. Leer om jezelf terug te trekken vanuit het jachtige bestaan om weer bij jezelf te komen. Het leven vandaag de dag is veel te druk en te hectisch. Je wordt geleefd in plaats van dat je werkelijk aan leven toekomt. Neem dan ook de tijd voor jezelf, voor je eigen gevoelens, emoties en ervaringen om dit terug te koppelen. Iedereen is het waard om het leven te leven zoals hij of zij dit wil. Is het dan ook niet de hoogste tijd dat wij dat gaan inzien en dat wij hier gevolg aan geven?