Alle waarheid ligt omsloten in het Licht en wij dragen allemaal een deel van deze waarheid in ons. Aangezien we graag onze eigen waarheid uitdragen, raken we soms in strijd met de waarheid van een ander. Dit uit zich in oordelen maar ook in het veroordelen. Vrijheid is het hoogste goed van de Liefde, laten we elkaar deze vrijheid dan ook gunnen waardoor wij niet langer tegenover elkaar staan maar weten dat wij in elkaars verlengde staan.

Oordelen is niets meer en niets minder dan een mening geven over iets wat je raakt en wat je vertaald vanuit je eigen referentiekader. Een oordeel weegt alleen zwaarder als het een uitlating is die gestoeld is op negativiteit. Het hebben van een mening is gebaseerd op hetgeen je ervaart en meemaakt en hier verbind je bepaalde conclusies aan. Deze conclusies trek je op dat moment en onder die omstandigheden die overeenstemmen met je bewustzijnsgraad. Ieder interpreteert zaken op eigen wijze en dat is maar goed ook, immers eenheidsworst geeft niemand de kans om zich persoonlijk te ontwikkelen en te groeien. Door schade en schande worden we wijs, net zo goed door te vallen en weer op te staan. Het is helemaal niet slecht als je een oordeel velt over iets. Weet alleen wel in welke context je dit oordeel plaatst en wees je bewust van de gevolgen van dit oordeel.

Een oordeel hebben over iets kan te maken hebben met oude normen en waarden die nog niet vervaagd zijn. Als je je prettig voelt bij je oude vastomlijnde patroon, zul je alles wat nieuw is niet snel accepteren. Immers, hiervoor zul je je grenzen moeten gaan verleggen en dit is voor veel mensen moeilijk. Onbekend maakt immers onbemind.

Hoe hoger de trilling en hoe hoger de graad van bewustzijn, hoe minder je geneigd zult zijn om een oordeel ergens over te geven. Immers, alles wat een ander doet is goed of het wel of niet bij je past. Belangrijker is om te zien, hoe een ander nog worstelt met zaken waar jij allang klaar mee bent. Omdat jij dit al ervaren hebt, ben je juist in staat om clementie te hebben met de ander zonder je aan zijn uitlatingen of gedrag te ergeren of te storen. Te denken en niet te weten dat je in een hogere trilling zit is hoogmoed. Vanuit dit gedachtespinsel te oordelen, maakt dat wij verder van huis raken. Alles behoort tot onze leerprocessen, ook oordelen en vuile handen maken. Oordelen is dan ook geen beperking maar een weg naar vrijmaking. Veroordelen doet het tegendeel en laat het fundamentalisme en oude leerstellingen in ons voortbestaan. Veroordelen en haat komen enkel voort uit angst.

Oordelen maakt niet dat je je spiritueel niet zou kunnen ontplooien. Een oordeel maakt alleen dat je je nog verbindt met oude normen en waarden waar je je misschien eigenlijk ook niet meer zo goed bij voelt. Op het moment dat je een waardeoordeel uitspreekt over een ander, zou je je kunnen afvragen waarom je dit doet? Doe je dit omdat je van jezelf vindt dat je meer of beter bent dan een ander? Doe je dit omdat je vindt dat een ander nog niet over voldoende kennis beschikt? Het heeft alles te maken met het ego dat nog niet compleet is losgelaten. Het ego laat ons oordelen en veroordelen. Het Hogere Zelf, maakt geen onderscheid en weegt niet en kan de ander compleet laten in welke fase de ander zich dan ook bevindt.

De liefde is onmetelijk en verbindt hier geen enkele restrictie aan. Het oordeelt niet en veroordeelt niet, het laat de ander vrij. Liefde is de weg en haar wijsheid laten openbaren op die momenten dat wij ons hier aan over durven geven. Wij zijn niet wie we denken, zijn of bezitten. Wij zijn enkel ZIJN, een ervaren die ons wacht als wij tot verlichting komen. De Liefde vinden wij in de duisternis daar waar wij ons durven overgeven aan het allerkleinste in ons.  

Laten wij in onze meningvorming trachten te zien, waar wij oordelen en waarom. Wees hierbij niet te streng naar jezelf en zie dat dit onderscheidingsvermogen je gegeven is om te leren. Door in valkuilen te stappen, doen we ervaring op en deze ervaring maakt ons tot ervaringsdeskundigen. Wanneer wij geen mening meer hebben, worden we slap en week en dragen we niets meer uit. Het gaat er enkel om dat we leren dat als we onze mening verkondigen wij dit doen zonder de ander te kwetsen of van zijn of haar ruimte te ontdoen. Oordelen is geen zonde, het maakt ons tot mens en niet meer dan dat!